Krótko: wentylatory wysokotemperaturowe przetłaczają gorące powietrze, spaliny i opary. Wentylatory promieniowe z napędem bezpośrednim pracują do +150 °C (seria LM – do +300 °C), z napędem pasowym lub sprzęgłowym (wersje „c” i /N8) – do +350 °C, a w wykonaniach specjalnych – do +500 °C (na zapytanie). Kanałowe TA-B i dachowe FC-AT pracują do +200 °C. Przy doborze trzeba pamiętać, że gorące powietrze jest lżejsze – ten sam wentylator wytwarza w nim niższe ciśnienie niż podaje katalog, np. przy +200 °C ok. 62%.
| Wykonanie | Temperatura medium | Przykładowe serie |
|---|---|---|
| promieniowe i transportowe z napędem bezpośrednim | -20…+150 °C | BP HT, EU HT, APE HT, TF HT (DIC-AT: -10…+150 °C) |
| promieniowe – seria LM | -10…+300 °C | LM – spaliny, wyciągi piekarnicze i okapy |
| promieniowe i transportowe z napędem pasowym lub sprzęgłowym (wersje „c” i /N8) | -20…+350 °C | BPc HT, EUc HT, APRF/N8 HT, TFc HT |
| kanałowe, silnik odseparowany od medium | +100…+200 °C | TA-B |
| dachowe | -20…+200 °C | FC-AT, FC-AT 2V |
| wykonania specjalne | do +500 °C | na zapytanie |
Temperaturę pracy podajemy przy każdym modelu. Wszystkie serie z wydajnością i ciśnieniem znajdziesz w kategorii wentylatory wysokotemperaturowe.
Serie z oznaczeniem HT mają te same wielkości i charakterystyki co serie standardowe o tej samej nazwie, ale są przystosowane do gorącego medium:
Więcej o rodzajach napędu: Napęd bezpośredni, sprzęgłowy czy pasowy – co wybrać.
Charakterystyki w katalogu podaje się dla powietrza o gęstości ok. 1,2 kg/m³, czyli o temperaturze ok. +20 °C. Gorące powietrze jest rzadsze – jego gęstość maleje odwrotnie proporcjonalnie do temperatury bezwzględnej:
gęstość przy t = 1,2 kg/m³ × (273 + 20) / (273 + t)
Wentylator przy tych samych obrotach przetłacza tę samą objętość powietrza (m³/h), ale ciśnienie i pobór mocy zmieniają się proporcjonalnie do gęstości. Przy +200 °C gęstość wynosi ok. 0,74 kg/m³ – czyli 62% gęstości z katalogu – i tyle samo zostaje z ciśnienia i mocy.
| Temperatura powietrza | Gęstość (kg/m³) | Ciśnienie i moc (% katalogu) | Wentylator z 1000 Pa w katalogu daje |
|---|---|---|---|
| +20 °C | 1,20 | 100% | 1000 Pa |
| +100 °C | 0,94 | 79% | ok. 790 Pa |
| +150 °C | 0,83 | 69% | ok. 690 Pa |
| +200 °C | 0,74 | 62% | ok. 620 Pa |
| +300 °C | 0,61 | 51% | ok. 510 Pa |
| +350 °C | 0,56 | 47% | ok. 470 Pa |
To nie jest wada wentylatora, tylko fizyka: wirnik nadaje powietrzu prędkość, a ciśnienie zależy od masy, której tę prędkość nadaje. Lżejsze powietrze – mniejsze ciśnienie. Ta sama zasada dotyczy oporów instalacji: przy tym samym przepływie gorące powietrze stawia w kanałach mniejszy opór niż zimne.
Najważniejsze jest porównywanie ciśnień w tych samych warunkach. Jeśli opory instalacji policzono dla rzeczywistej, wysokiej temperatury, przelicz je na warunki katalogowe:
ciśnienie do doboru z katalogu = ciśnienie w temperaturze pracy × (273 + t) / (273 + 20)
Przykład: instalacja wymaga 600 Pa przy +200 °C. Z katalogu wybierasz wentylator, który przy wymaganej wydajności daje ok. 600 × 1,61 ≈ 970 Pa. Wydajności (m³/h w temperaturze pracy) nie przeliczasz.
Jeśli opory policzono dla powietrza o temperaturze ok. +20 °C, porównujesz je z katalogiem bezpośrednio – w gorącym medium zmaleją w tej samej proporcji co ciśnienie wentylatora, a punkt pracy (m³/h) pozostanie ten sam. Dlatego w zapytaniu zawsze podaj, dla jakiej temperatury podane jest ciśnienie.
Przelicz to dla swojego wentylatora:
Obliczenie orientacyjne dla powietrza przy tych samych obrotach wentylatora: gęstość = 1,2 kg/m³ × 293 / (273 + t). Wydajność objętościowa (m³/h) się nie zmienia, ciśnienie i moc zmieniają się proporcjonalnie do gęstości. Ostateczny dobór wykonuje się z charakterystyki modelu.
Moc pobierana przez wentylator też zależy od gęstości. Wentylator dobrany do pracy przy +200 °C, uruchomiony na zimnym powietrzu, pobiera ok. 1,6 razy więcej mocy niż w normalnej pracy. Dlatego silnik dobiera się do rozruchu na zimno albo ogranicza się przepływ przy rozruchu – np. przepustnicą lub przemiennikiem częstotliwości – aż medium się nagrzeje.
Wyślij zapytanie lub napisz na biuro@luftberg.pl. Ogólne zasady doboru opisujemy w artykule Jak dobrać wentylator przemysłowy – krok po kroku, a odczytywanie wykresów – w artykule Jak czytać kartę katalogową i charakterystykę wentylatora.
Wentylatory promieniowe z napędem bezpośrednim – do +150 °C (seria LM – do +300 °C), z napędem pasowym lub sprzęgłowym (wersje „c” i /N8) – do +350 °C, w wykonaniach specjalnych – do +500 °C (na zapytanie). Wentylatory kanałowe TA-B oraz dachowe FC-AT – do +200 °C.
Bo gorące powietrze ma mniejszą gęstość, a ciśnienie wentylatora przy tych samych obrotach jest proporcjonalne do gęstości. Przy +200 °C to ok. 62% wartości katalogowej, przy +300 °C – ok. 51%.
Wydajność objętościowa (m³/h) przy tych samych obrotach się nie zmienia. Mniejsza jest natomiast masa przetłaczanego powietrza (kg/h), bo każdy metr sześcienny jest lżejszy.
Do spalin oraz czystego i lekko zapylonego powietrza do +300 °C – np. wyciągów piekarniczych i okapów – przeznaczona jest seria LM. Gorące powietrze, dym i wilgotne opary w kanałach o temperaturze od +100 do +200 °C przetłacza seria TA-B, a do wywiewu gorącego powietrza przez dach służą serie FC-AT i FC-AT 2V (do +200 °C).
Zespół Luftberg
