Krótko: wentylator promieniowy wytwarza wyższe ciśnienie przy mniejszej wydajności – sprawdza się w instalacjach z długimi kanałami, filtrami i odpylaczami. Wentylator osiowy przetłacza duże ilości powietrza przy niskich oporach. Nazwy „kanałowy”, „dachowy” i „ścienny” mówią natomiast o sposobie montażu – w środku każdego z nich pracuje wirnik osiowy albo promieniowy.
Istnieją też wentylatory diagonalne (przepływ pośredni między osiowym a promieniowym) i poprzeczne, ale w wentylacji przemysłowej najczęściej spotyka się dwa pierwsze rodzaje.
| Typ | Wirnik | Mocna strona | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| promieniowy | promieniowy | wysokie ciśnienie, praca z filtrami i długimi kanałami | odciągi, odpylanie, transport pneumatyczny, procesy technologiczne |
| kanałowy | najczęściej osiowy (do kanałów prostokątnych także promieniowy) | montaż bezpośrednio w kanale | wentylacja hal i pomieszczeń, instalacje kanałowe |
| dachowy | promieniowy lub osiowy, pod kopułą | wywiew przez dach bez zajmowania miejsca w hali | wywiew z hal i pomieszczeń |
| ścienny | osiowy, na płycie montażowej | duża wydajność przy niskich oporach, prosty montaż | wywiew lub nawiew przez ścianę |
Gdy instalacja ma duże opory: długie przewody, filtry, odpylacze, wymienniki albo gdy wentylator transportuje materiał. Wentylatory promieniowe dzielimy według ciśnienia:
Wirniki z łopatkami zagiętymi do tyłu mają wyższą sprawność i płaską krzywą poboru mocy, która ogranicza ryzyko przeciążenia silnika. Wirniki z łopatkami zagiętymi do przodu przy tej samej wielkości i prędkości obrotowej dają większą wydajność i ciśnienie, dzięki czemu wentylator jest mniejszy – ich pobór mocy rośnie jednak wraz z wydajnością. Do transportu trocin, wiórów i ścinków służy odmiana promieniowego – wentylator transportowy z wirnikiem otwartym.
Zobacz: wentylatory promieniowe.
Gdy wentylator ma być częścią instalacji kanałowej i nie zajmować miejsca obok niej. Wentylatory osiowe mają obudowę okrągłą z kołnierzami do połączenia z kanałem okrągłym. Do kanałów prostokątnych przeznaczona jest seria AxB – obudowa ma wymiary kanału, a silnik z wirnikiem zewnętrznym jest chłodzony przez przepływające powietrze. Największe wydajności osiągają serie EVc (do 150 000 m³/h), CC (do 142 500 m³/h) oraz EVL i EVF (do 119 800 m³/h).
Zobacz: wentylatory kanałowe.
Gdy powietrze trzeba usunąć z hali przez dach. Ważny jest kierunek wyrzutu:
Seria FC przetłacza medium do +100 °C, a wysokotemperaturowe serie FC-AT i FC-AT 2V – do +200 °C. Zobacz: wentylatory dachowe.
Gdy potrzebny jest prosty wywiew lub nawiew przez ścianę przy niewielkich oporach. Wentylatory ścienne to wentylatory osiowe na płycie montażowej (serie QCL i QCM) lub z kołnierzem (AC-A), które pokonają też większe opory, np. żaluzję lub krótki odcinek kanału. Kierunek przepływu – nawiew albo wywiew – dobiera się do zadania.
Zobacz: wentylatory ścienne.
Szczegółowy dobór opisujemy w artykule Jak dobrać wentylator przemysłowy – krok po kroku.
Wentylator promieniowy wytwarza wyższe ciśnienie przy mniejszej wydajności – sprawdza się w instalacjach z długimi kanałami, filtrami i odpylaczami. Wentylator osiowy (kanałowy lub ścienny) przetłacza duże ilości powietrza przy niskich oporach.
Nie zawsze. Wentylatory dachowe buduje się na bazie wentylatorów promieniowych lub osiowych – nazwa „dachowy” mówi o miejscu montażu, nie o rodzaju wirnika. Powietrze wychodzi na boki (wyrzut poziomy) lub do góry (wyrzut pionowy).
Kanałowy montuje się w ciągu kanału wentylacyjnego, ścienny – w otworze w ścianie, zwykle bez kanałów lub z krótkim odcinkiem kanału. Przy większych oporach po stronie instalacji lepiej sprawdza się wentylator kanałowy albo promieniowy.
Tak. Standardowo powietrze płynie od silnika do wirnika; na zamówienie dostępny jest odwrotny kierunek przepływu – od wirnika do silnika.
Zespół Luftberg
